Wczytuję dane...
Obrazy olejne

Genezy malarstwa olejnego dopatrywać sie można już w epoce renesansu. Jego powstanie przypisuje się niderlandzkiemu malarzowi Janowi von Eyck' owi. Eyck jako pierwszy z malarzy europejskich XV wieku zastosował w swoich obrazach technikę olejną. Malarz nie mieszał jeszcze farb na palecie, a nakładał na obraz laserunki (przeźroczyste badź półprzeźroczyste warstwy farby nakładane na obraz, ich nałożenie zmienia barwę poprzednio nałożonych warstw farby).

Do barwników rozcieranych w oleju lnianym van Eyck dodał żywicę. Dzięki temu farba schła wolniej, a tym samym wydlużył się okres jej przydatności. Zastosowane w farbach z natury błyszczące spoiwa olejne (najczęściej lniane, rzadziej konopne lub makowe) okazały się lepszym rozwiązaniem od do tej pory stosowanej matowej tempery. Technika ta dodała dziełom van Eyck'a świetlistości. Farba olejna, dzięki intensywnie nasyconym barwom, swojej trwałości, podatności na zmiany i poprawki, pozwoliła na dokonanie się wielkiego przełomu w dziejach malarstwa.

Odtąd możliwe stało się za pomocą malarstwa jeszcze wierniejsze przedstawienie otaczającej rzeczywistości. Malarstwo olejne stało się ulubioną techniką wielkich artystów renesansu. Miłowali się w nim m.in. Leonardo da Vinci, Giorgione, Tycjan. U doskonalili oni istniejącą technikę olejna poprzez dodanie delikatnej gry światła i cienia. Postaci i wizerunki przedstawione w ich dziełach stały się bardziej rzeczywiste, naturalne, jakby "zmiękczone".

Malarstwo olejne jest techniką, która do pokrycia wykorzystuje najczęściej naprężone i zagruntowane płótno, rzadziej deskę lub inne formy podobrazia. Wyróżnia się dwie główne techniki malarstwa olejnego: -technika klasyczna (inaczej laserunkowa lub warstwowa) polega na nakładaniu na siebie wielu warstw kolorów. Zanim rozpocznie się pracę, na płótno nakłada się nieprzeźroczystą warstwę bieli. Warstwa ta w chrakterystyczny sposób rozświetla kolejno nakładne warstwy barw, a w efekcie cały obraz. Zanim na płotno naniesiona zostanie farba., malarz tworzy na białej warstwie szkic obrazu.

Tak powstaje określony wizerunek, który następnie zostaje wypełniony farbą. Na gotowe dzieło stosuje się końcową warstwę ochronną - werniks. Impregnat ten zapobiega zniszczeniu się farby i zniekształceniu kolorów obrazu. -technika alla prima jest łatwiejsza i mniej czasochłonna od techniki klasycznej. Polega na nakładaniu farby bezpośrednio na grunt malarski przy pomocy twardego pędzla lub szpachli. Technika ta ze względu na mniejszą czasochłonność była wykorzystywana przez malarzy plenerowych. Zwłaszcza francuskich impresjonistów tworzących swoje dzieła na otwartej przestrzeni, w pośpiechu pragnących uchwycić fascynującą grę światła i cienia otaczającego ich pejzażu.